Triathlon

Kiedy mowa o trójboju w sporcie większość na myśli ma sporty siłowe. Składają się na niego takie aspekty jak wyciskanie leżąc, przysiad ze sztangą, czy martwy ciąg. Triathlon to trójbój stosunkowo młody dyscyplina, której pewnie większość nie kojarzy. Łączy w sobie pływanie, kolarstwo oraz bieg. W 2000 roku udało się jej zaistnieć na oficjalnej liście sportów olimpijskich. Patrząc po dyscyplinach składających się na niego można stwierdzić, że to bardzo wymagający sport, angażujący wszystkie grupy mięśni.

Pierwszy raz triathlon odbył się w 1974 roku w San Diego. Trasą było 500 yardów pływania, 5 mil jazdy na rowerze oraz 6 mil biegu. Dziś jedne z najpopularniejszych odbywają się na Hawajach. Przykładowo „Iron Man”. Może ktoś kojarzy? Zwycięzca zawodów otrzymuje tytuł żelaznego człowieka. W Polsce popularną lokalizacją na tego typu zawody jest Gdynia. Oczywiście wygrywa ten zawodnik, który pokona trasę w jak najkrótszym czasie. Czas mierzony jest od linii startu do przekroczenia linii mety. Zmiana z jednej dyscypliny na drugą odbywa się w specjalnych strefach zmian. Rozmieszczone są one na całej trasie w miejscach kończących poszczególne etapy. Zawodnicy mogą zatem zmienić czepek na kask, czy założyć buty do biegania. To ważne miejsce. Sam czas nie jest zatrzymywany, więc należy to robić dosyć sprawnie. Często widzimy biegaczy i innych sportowców z różną elektroniką, czy dodatkami. W triathlonie dozwolony jest tylko zegarek. Łatwo też o dyskwalifikację. Przykładową zasadą jest zakaz jechania na rowerze za zawodnikiem, który utworzy wokół siebie tunel aerodynamiczny.

triathlon

Pływanie – zazwyczaj odbywa się na otwartych akwenach, takich jak ocean, morze, rzeka. Trasa wyznaczona jest przez specjalne boje. Nie jest dopuszczone posiadanie jakiegokolwiek sprzętu pływackiego, takiego jak na przykład płetwy. Jeżeli zawody odbywają się porą, gdy temperatura osiąga poniżej 25 stopni Celsjusza dozwolone jest użycie specjalnych kombinezonów z pianek.

Jazda na rowerze – najdłuższy odcinek całego triathlonu. Dozwolone są zarówno rowery szosowe jak i specjalne triathlonowe, jednak łatwiej na nich o wywrotkę. Jednak prędkości, jakie mogą osiągać tzw. „czasówki” sprawiają, że są one częściej wybierane przez samych zawodników. Podobne prędkości można również osiągnąć na rowerze szosowym instalując na kierownicy specjalną lemondkę. Jednak jej największą wadą jest pozycja jaką trzeba zająć – utrudnia ona oddychanie.

Bieganie – ostatni etap wyścigu. Nie ma specjalnych przeciwskazań co do techniki biegu, ważne aby pokonywanie trasy odbywało się w jakimkolwiek obuwiu.